บทที่ 480

พวกเขาพบร้านขายเกลือเถ้าสุดปลายตลาดที่ผู้คนเริ่มบางตา

ไม่มีเสียงดนตรี

ไม่มีเสียงจอแจ

มีเพียงไอความร้อนแผ่ซ่าน

แผงลอยนั้นตั้งอยู่ใกล้กำแพงโรงตีเหล็กที่ดำสนิท เนื้อหินคล้ำลงจากฝุ่นธุลีภูเขาไฟที่สั่งสมมานานหลายศตวรรษ ตัวเกลือถูกใส่ไว้ในชามเหล็กก้นตื้น—สีเทา ดูหนักอึ้ง และมีควันกรุ่นจางๆ ราวกับยังจดจำเป...